środa, 26 sierpnia 2015

Mały skejt

Jak zobaczyłam tę deskorolkę, za pięć złotych w kauflandzie, w dodatku w mojej skali, to musiałam ją mieć :D Maciejka prezentuje nową bluzę z kapturem (z podszewką w kratkę!) i stare jak świat spodnie.

Oczywiście, że umiem jeździć. Nie wierzysz? To pacz!


profeszional tak bardzo.


To wcale nie moja wina! Mam niedokręcone śrubki w deskorolce!



I zaczęła dokręcać śrubki, udając, że wie co robi. Czy to coś zmieniło? Nie, dalej częściej siedziała na ziemi niż na desce, ale przynajmniej wyglądała profesjonalnie.
 Nie pisałam długo, bo poznałam pojęcie terminu. Strasznie dużo roboty w ramach prezentu dla bliskiej mi osoby. Wciąż nie jest gotowy, ale termin trochę się oddalił. Poza tym zaczęłam więcej rysować, grać na gitarze... Jak ja się wyrobię? :D
W końcu się ochłodziło, da się już żyć. Nareszcie.
Co do sesji: Bardzo polecam mini deskorolki X-treme. Cena bardzo niska, skala idealna, jakość bardzo dobra, w zestawie jeszcze dodatkowe kółeczka, śrubki i narzędzia. Polecam.



wtorek, 11 sierpnia 2015

Topię się...

Nie potrafię funkcjonować w taki gorąc. Słowa mi się plączą, robię jedną rzecz kilkakrotnie, żeby zrobić ją dobrze, gdy tylko podniosę się z pozycji leżącej, zaraz zaczyna mi kręcić się w głowie, pojawiają się mroczki i ogólnie czuję się jakby ktoś przyłożył mi w głowę kowadłem. A najgorzej jest, gdy muszę wykonać jakąś ciężką pracę fizyczną. Może i to zrobię, ale później trzeba będzie mnie reanimować i mówić do mnie jedno zdanie trzy razy, by chociaż urywkami dotarło do mojego przegrzanego mózgu.
Nie znoszę upałów.
Co prawda w zimie narzekałam na zimno, ale teraz chętnie wlazłabym do lodówki i nakleiła na nią kartkę z napisem "Nie otwierać do gwiazdki". Powyżej trzydziestu stopni ja nie żyję, ja wegetuję.
Wróciłam z wakacji. Jeśliby to ode mnie zależało, to zostałabym tam jeszcze z dwa tygodnie. Chociaż było momentami ciężko i wyczerpująco, nie zamieniłabym tego wyjazdu na żaden inny, nawet gdyby mi zaproponowano miesiąc na Hawajach z pełną obsługą i za darmo. I mówię tutaj serio :)
Jednak nie tylko mi jest gorąco. Maciejka też marudzi :)
Ło Jeżu, jak gorąco! Rozpuszczę się, zostanie po mnie tylko stopiony plastik i kupka włosów. Cahan, zrób coś z tym!
-Ale co?
-Zabierz mnie nad rzekę!

C-Ale tam jest jeszcze goręcej niż tutaj...
M-Ale jest woda! I ja chcę wodę... O, patrz, zdjęcia z działki, jeszcze zaległe... Ale wtedy była fajna temperatura...






M-Ej, Cahan... 
M- Ja i tak sprawię, że zabierzesz mnie nad rzekę. Hie, hie.
No i cóż mi pozostało, muszę iść nad rzekę, zanim ona wpadnie na jakiś genialny pomysł :)
Pozdrawiam!

sobota, 18 lipca 2015

Wakacyjnie

C(ahan):  Mała, wstawaj!
M(aciejka): Nghygdy.


M: Spadaj! Daj spać lalce umęczonej!

C: Ciekawe, czym się tak panna zmęczyła. Wczoraj cały dzień się wylegiwałaś.

M: Jeszcze pewnie z jakiegoś błahego powodu mnie budzisz skoro świt, zapewne do zdjęć, teraz to ci się chce aparat wyciągać, a na wakacjach to nieee, bo po co!
C: Ale... Tam ludzie byli...

No i się panna nafochała. A co ja biedna poradzę, że na wakacjach na wsi nie było żadnego fajnego miejsca do robienia zdjęć, a w Warszawie było "ludzi jak mrówków"? Poza tym, kilka zdjęć to ja mam... Sporo zyskują po powiększeniu.




Oficjalny koniec zdjęć z wakacji. Nie potrafię się przełamać i robić zdjęć przy ludziach. Ma ktoś na to jakiś sposób? Przez to nie dałam rady zrobić zdjęć w naszej stolicy, chociaż widziałam kilka fajnych kadrów.


M: No dobra, może zapozuję, no ale wiesz... Sweter? W taki gorąc? Serio?

Czyż ona nie jest piękna?


Tą piękną lamą z warszawskiego zoo kończę pokaz zdjęć.

Piszę podczas krótkiej przerwy w wakacjowaniu. Po szesnastu dniach bez internetu wyjeżdżam na kolejne czternaście, również bez dostępu do komputera. Tym razem już bez lalek. Jakoś będę musiała to przeżyć ;) Pozdrawiam!

sobota, 27 czerwca 2015

Przemiana

Nie mam ostatnio siły na nic. Ani na robienie zdjęć, ani na szycie, ani na pisanie zdjęć. Nawet zwykłe czynności wymagające minimum wysiłku są dla mnie syzyfową pracą. Najchętniej leżałabym cały dzień w łóżku, na przemian czytając książki i śpiąc. Na szczęście tak się nie da i nie mogę się zagłębić w mojej apatii :) Czytam posty, ale ich nie komentuję, chociaż są bardzo ciekawe - nie mam siły ni pomysłu. Proszę, wybaczcie.
Ten wstęp można było pominąć. Mogłam napisać na początku, ale jestem podła.
Jakiś czas temu kupiłam sobie motek czarnej włóczki. Po co? Bo stwierdziłam, że potrafię zrobić wiga. Zrobiłam. Co prawda widzę w nim sporo błędów, ale pierwszy krok tyrzeba zrobić :p
Powstała również sukienka z resztek kordonka (na początek miała być swetrem, ale co tam). Ma działające kieszenie, pasek, koronkę na dole, jest rozkloszowana i ogólnie jestem z siebie dumna :)
I co, będziesz mi robić zdjęcia podczas deszczu? Gdzie twój rozum?

Nuuuuuuuda!

O, tu widać jedną z kieszonek :)


Yeah, słoneczko!

Muszę się obudzić, bo inaczej nic nie zrobię :) Pozdrawiam!

sobota, 13 czerwca 2015

Plener.

Jestem leniwa. Leniwa strasznie i nieodwołalnie. Do tego stopnia, że zabrałam Maciejkę na działkę, zrobiłam zdjęcia, ale już nie wrzuciłam ich na bloga. Dzisiaj to naprawię :) Muszę się pochwalić, uszyłam spódniczkę. Z dwoma falbankami, koronką i gumką. Nieważne, że gumka się nie rozciąga, bo w swojej inteligencji źle ją przeszyłam. Nieważne :D Zdjęcia w większej wersji zyskują.




Potwór! A z tyłu moja siostra trzyma lalkę za nogi. 



Masz, jagódka. Nie, wcale jej nie zatrułam. 
Pozdrawiam i idę komentować blogi:)
PS. Maciejka ma już czarne włosy...

czwartek, 28 maja 2015

Mała buntowniczka

W mojej rodzinie cięższa muzyka i oryginalne poglądy nikogo nie dziwią. Będąc małym dziecięciem słuchałam za sprawą taty KSU, Kultu, Hurtu, T.love, Leniwca, Big Cyca. Miłośc do tych zespołów została mi do dzisiaj :) Moje pierwsze glany kupiła mi mama, sama zaproponowała ten pomysł i była z tego powodu chyba nawet bardziej szczęśliwa niż ja :) Siostra ma, lalkowa niewierna, wyraźnie się ożywiła, gdy usłyszała, że Maciejka jest w mojej głowie bardziej buntowniczką niż grzeczną panienką. Ba, zaoferowała swoją pomoc przy robieniu tych wszystkich punkowych drobiazgów (Oluś, jeśli to czytasz, to wiedz, że trzymam cię za słowo!). Mała dostała więc topik, wojskowe spodnie z toporną, ale za to działającą kieszonką, i pseudoglany. Na nie najlepiej nie patrzeć, wrzucam je dla potomności, bo to moja pierwsza próba stworzenia butów. Są toporne jak sztuka neardentalczyków i zniszczone jak kolos z Rodos. No ale starałam się i następne będą lepsze :)
Zdjęć jest mało. Przypuszczam, że więcej będzie z rzadka, bo nie potrafię wrzucać zdjęć, których nie oceniłam jako najlepsze z danej partii. Nie jestem zbyt kreatywnym fotografem, więc to takie trochę "lalka stoi, lalka siedzi". No i jeszcze do końca nie "poczułam" Maciejki. nie "ożyła". Mam nadzieję, że rozumiecie, o co chodzi ;)
à propos wiga, który jest piękny jedynie z daleka, mam nadzieję go szybko zmienić. Plącze się, stroszy, nie chce leżeć w spokoju. Jako, że postawiłam sobie cel "wszystko co będę mogła, wykonam ręcznie", już leci do mnie czesanka i włóczka ;) Zobaczymy, jak to wyjdzie...
"A dostałeś kiedyś fangę w nos?"

Ona jest tak strasznie urocza, zdjęcie tego nie oddają :3


Tak na "finiszu" dodam, że każdy komentarz jest dla mnie niezwykle ważny i napawa siłą do dalszego wykrzesywania z siebie resztek kreatywności - dziękuję!